دوستان عزيز

اين وبلاگ بعلت تغيير  و تحولات شخصي

 تا اطلاع ثانوي بسته است.

 لطفاٌ پيگيري نفرمائيد.

تسليم عشق
الهي به عشاق ديوانه ات
به مجنون صفتان ِ فرزانه ات
به فرياد مخمور ِ صهباي ِعشق
به ديوانه ي سر به صحراي ِعشق
به جاني که مدهوش و حيران ِتوست
به آن دل، که دايم پريشان توست
به تار دو گيسويِ مشکين ِيار
به ناز ِ دو چشم ِ جهان بين ِ يار
به مُشک خُتن، خال هندوي او
به شکّر لب ِ لعل ِ دلجوي او
به اسرار ِ ناز ِ دو ابروي دوست
به الطاف ِ زلف ِ سَمن بوي دوست
به کشور گشايان ِ اقليم ِ عشق
به فرمانروايان ِ تسليم ِ عشق
 به مستان ِهم صحبت ِ عقل ِ کل
به افغان ِ بلبل، زهجران ِ گل
به خاصان ِ در گاه ِ عزّ و جلال
که پيوسته سر مست ِ وجدند و حال
به پيمانه نوشان ِ روز ِ الست
به تسبيح گويان ِ هشيار و مست
به هشياري ِ نرگس ِ مستشان
که حور بهشت ست، پابستشان
به قلب من و، لاله ي باغ عشق
که بشکفته اين هر دو، با داغ عشق
به روشن دلان، ز آتش مهر دوست
 که شادند، با لطف و با قهر دوست
به راز ِ هو الله، به سرّ احد
به داناي علم ِ ازل، تا ابد
به احمد، بهين شاهد ِعرشيان
به عَنقاي قدس ِبلند آشيان
به خورشيد ايمان رُخ ِ مرتضي
نگارنده ي سرّ ِلوح قضا
که در کوي وصلت، مرا راه دِه
دل ِ روشن از مهرت، اي ماه دِه

اولین کسی باش که می خندد.وقتی دلیلی برای خندیدن نمی بینی .همان زمانی است که بیشترین نیاز به خندیدن است.
اولین کسی باش که می بخشد .افکار منفی گذشته را برای همیشه کنار بگذار.

اولین کسی باش که کاری انجام میدهد .هرچه زودتر اقدام کنی کارهای بیشتری می توانی انجام دهی.

اولین کسی باش که تشکر میکند .برخورد حق شناسانه زندگیت را مملو از خوشبختی می کند .

اولین کسی باش که با موقعیتهای جدید و متفاوت وفق می یابد.وقتی تغیرات را می پذیری کارهایت را با علاقه بیشتری انجام می دهی .

دیگر برای داشتن زندگی بهتر منتظر ننشین .بلکه اولین نفر باش که به جلو حرکت می کند و تنها کسی باش که سبب این حرکت می شود

ماه نمي دونست چه جوري بتابه

از روي دست تو ديد و بلد شد

خورشيد كه ديد نوري ازش نمي خواي

رفت بالاي قله و با تو بد شد

دريا كه ديد موج موهات از اون نيست

غرشي كرد و ته دل حسود شد

آسمون از غم اين كه تو رو زميني

تا هميشه رنگ چشماش كبود شد

روي گل شما به سرخي انار

شب شما به شيريني هندوانه

خنده تان به مانند پسته

عمرتان به بلندي يلدا

شب يلدا مبارك

هيچ کس وسو سه اش نکرد ؛؛هيچ کس فريبش نداد
او خودش سيب را از شاخه چيد و گاز زد و نيم خورده به زمين اندا خت
او خودش از بهشت بيرون رفت او رفت و شيطان مبهوت نگاهش کرد
او رفت اما نه مثل شيطان تا مغرورانه گناه کند ؛؛
او رفت تا کودکانه اشتباه کند
به زمين آمد و اشتباه کرد بارها و بارها
مثل فرشته ي بازيگوشي که بار ها و بارها دري را بي اجازه باز مي کند
فرشته اي سر به هوا که گاهي سر مي خورد و مي افتد و دست و بالش مي شکند
اشتباهات او مثل لباسي نا مناسب بود که به تن مي کرد و ما هميشه تنها لباسش را ديديم
و هرگز قلب کو چکش را نديديم که زير پيراهنش بود
و ما از اشتباهات او سنگي ساختيم و به سويش پرتاب کرديم
و سنگهاي ما رو حش را خط خطي کرد و ما نفهميديم
اما يک روز او بي آنکه به کسي بگويد لباسش را در آورد و ما ديديم که او
دو بال کوچک نارنجي دارد
و پر زد مثل پرنده اي که به آشيانه برمي گردد
او رفت و حالا هر صبح وقتي خورشيد طلوع مي کند صدايش را مي شنويم
زيرا او قناري کوچکيست که روي انگشت خدا آواز مي خواند !!!!

يك روز مي بوسمت ! فوقش خدا مرا مي برد جهنم ! فوقش مي شوم ابليس ! آنوقت تو هم به خاطر اين كه يك « ابليس » تو را بوسيده ، جهنمي مي شوي ! جهنم كه آمدي ، من آن جا پيدايت مي كنم و از لج خدا هر روز مي بوسمت ! واي خدا ! چه صفايي پيدا مي كند جهنم ... !

 يك روز مي بوسمت ! پنهان كردن هم ندارد . مثل خنده هاي تو نيست كه مخفي شان مي كني ، يا مثل خواب ديشب من كه نبايد تعبير شود ، مثل نجابت چشمهاي تو است ، وقتي كه توي سياهي چشمهاي من عريان مي شوند . عرياني اش پوشاندني نيست ، پنهان نمي شود ... .

يك روز مي بوسمت ! يكي از همين روزهايي كه مي خندانمت ، يكي از همين خنده هاي تو را ناتمام مي كنم : مي بوسمت ! و بعد ، تو احتمالا سرخ مي شوي ، و من هم كه پيش تو هميشه سرخم ... .
يك روز مي بوسمت ! يك روز كه باران مي بارد ، يك روز كه چترمان دو نفره شده ، يك روز كه همه جا حسابي خيس است ، يك روز كه گونه هايت از سرما سرخ سرخ ، آرام تر از هر چه تصورش را كني ، آهسته ، مي بوسمت ... .
يك روز مي بوسمت ! هر چه پيش آيد خوش آيد ! حوصله ي حساب و كتاب كردن هم ندارم ! دلم ترسيده ، كه مبادا از فردا ديگر « عشق من » نباشي . آخر ، عشق چهار حرفي كلاس اول من ، حالا آن قدر دوست داشتني شده كه براي خيلي ها چهار حرف كه سهل است ، هزار هزار حرف باشد . به قول شاعر : عشق كلاس اول ، تنها چهار حرف است ، اما كلاس آخر ، عشق هزار حرف است ... .
يك روز مي بوسمت ! فوقش خدا مرا مي برد جهنم ! فوقش مي شوم ابليس ! آنوقت تو هم به خاطر اين كه يك « ابليس » تو را بوسيده ، جهنمي مي شوي ! جهنم كه آمدي ، من آن جا پيدايت مي كنم و از لج خدا هر روز مي بوسمت ! واي خدا ! چه صفايي پيدا مي كند جهنم ... !
يك روز مي بوسمت ! مي خندم و مي بوسمت ! گريه مي كنم و مي بوسمت ! يك روز مي آيد كه از آن روز به بعد ، من هر روز مي بوسمت ! لبهايم را مي گذارم روي گونه هايت ، و بعد هر چه بادا باد : مي بوسمت ! تو احتمالا سرخ مي شوي ، و من هم كه پيش تو هميشه سرخم ....

شعر زیر رو تقدیم می کنم به سارا خانم و تمام عاشقان شعرهای فروغ

دلم برای باغچه میسوزد
کسی به فکر گلها نیست
کسی به فکرماهیها نیست
کسی نمیخواهد
باور کند که باغچه دارد میمیرد
که قلب باغچه در زیر آفتاب ورم کرده است
که ذهن باغچه دارد آرام آرام
از خاطرات سبز تهی می شود
و حس باغچه انگار
چیزی مجردست که در انزوای باغچه پوسیده ست.
حیاط خانه ی ما تنهاست
حیاط خانه ی ما
در انتظار بارش یک ابر ناشناس
خمیازه میکشد
و حوض خانه ی ما خالیست
ستاره های کوچک بی تجربه
از ارتفاع درختان به خاک میافتند
و از میان پنجره های پریده رنگ خانه ی ماهی ها
شب ها صدای سرفه میآید

من از زمانی که قلب خود را گم کرده است میترسم
من از تصویر بیهودگی این همه دست
و از تجسم بیگانگی این همه صورت میترسم
من مثل دانش آموزی
که درس هندسه اش را
دیوانه وار دوست می دارد تنها هستم
و فکر میکنم...
و فکر میکنم...
و فکر میکنم...
و قلب باغچه در زیر آفتاب ورم کرده است
و ذهن باغچه دارد آرام آرام
از خاطرات سبز تهی میشود

                                                                          فروغ فرخ زاد